Każdy z nas boryka się z jakimiś kompleksami; większymi, mniejszymi, dla innych niewidocznymi, czy nawet niepotrzebnymi, kompleks to problem głównie psychiczny, najcięższy do pozbycia się i do zaakceptowania. Staram się akceptować siebie, akceptować mankamenty i jakoś je polubić. Ale zawsze znajdzie się coś, czego nie jesteśmy w stanie polubić, a w moim przypadku są to odstające uszy. Jako dziecko latałam w kucykach i prawda jest taka, że nikt mi nigdy nic na temat moich uszu nie powiedział, nie byłam wyśmiewana czy przezywana Po prostu pewnego dnia jakoś zwróciłam większą uwagę na swoje uszy i stwierdziłam, że są odstające, no i się zaczęło. Wiem, że to jest tylko mój problem, koleżanki, które wiedzą (teraz to już wszyscy wiedzą) twierdzą że gdybym im nie powiedziała o tym to by nic nie zauważyły, ale taki już urok naszej psychiki.
Do pewnego momentu nie chodziłam w związanych włosach nawet po domu, krępowałam się przy najbliższych i nawet moje początki na siłowni skupiały się tylko na tak dobranej fryzurze, żeby nikt nie zauważył moich uszu. Na szczęście teraz mi to przeszło, ale tylko do pewnego stopnia, a kompleksu się nie pozbyłam. Aczkolwiek, istnieje coś takiego jak medycyna estetyczna, która jest dostępna i można z niej skorzystać w każdej chwili. Korekcja odstających uszu, czyli otoplastyka powstało już dawno, co mnie bardzo cieszy.






